niedziela, 13 stycznia 2013

Prolog.

Myślę... myślę, że kiedy wszystko jest już skończone, to tylko wraca do ciebie w przebłyskach, rozumiesz? Jak kalejdoskop wspomnień, ale wszystkie po prostu wracają. Ale o n nigdy. Chyba jakaś część mnie wiedziała, że to się wydarzy. Nie chodzi o coś co powiedział albo zrobił. To było uczucie, które się wtedy pojawiło. I... szalone jest to, że nie wiem czy jeszcze kiedykolwiek się tak poczuję. A nie wiem, czy powinienem. Wiedziałem, ze jego świat poruszał  się zbyt szybko i płonął zbyt jasno. Ale pomyślałem, jak diabeł może popychać cię do kogoś kto tak bardzo przypomina anioła, gdy się się do ciebie uśmiecha? Może on to wiedział, gdy mnie zobaczył. Pewnie po prostu straciłem równowagę. Chyba najgorszym uczuciem, nie była strata jego, to byłą strata mnie. 

 A kiedy zobaczyłem jego ciało upadające na ziemię po prostu rzuciłem mikrofon przerywając piosenkę. Nie pomyślałbym, że słowa ,,before you leave me today’’ okażą się, aż tak realistyczne, aż tak bolesne, aż tak prawdziwe. Podbiegłem do niego ze łzami w oczach i uchroniłem jego głowę przed mocnym uderzeniem w scenę. Ująłem w uścisk najdelikatniej jak tylko mogłem jego wychudzoną sylwetkę, dlaczego nie zauważyłem, że coś jest nie tak wcześniej?
-Louis…- wyszeptałem jego imię pozwalając łzom spływać powoli po moich policzkach.- Nie zostawiaj mnie… nie teraz.- tak przyznaję nie myślałem w tym momencie, po porostu obdarowałem jego usta delikatnym muśnięciem na oczach kilkuset przerażonych fanek. Niecodziennie widuje się swojego idola umierającego w dniu spełnienia swoich marzeń. Cisza… przewlekła cisza, która doprowadzała mnie do szału.- Bo Bear..- spróbowałem wytężyć zmysły, jeszcze raz usłyszeć jego głos.
-Dzwońcie do cholery po karetkę!- wrzasnął Liam schodząc ze sceny, lecz ja go nie słyszałem, nie chciałem słyszeć. Byłem nie obecny, krążyłem we własnych myślach i wspomnieniach opartych na mojej znajomości z Louisem, na mojej cholernej miłości do niego, która pozwoliła mi odkryć samego siebie.
-Haz…- usłyszałem cichy dźwięk wydobywający się z krtani przyjaciele.- Haz.. p-przepraszam, że nie powiedziałem wam wcześniej o tętniaku… ja.. ja..-  jedna samotna łza spłynęła po jego policzku, jednym muśnięciem wargi starłem ją.- Chciałem powiedzieć… wczorajsza noc…- jego głos zanikał gdzieś w ciemnościach tego drugiego wymiaru, próbowałem wychwycić słowa, zebrać to w całość ale jego głos drżał i łamał się za każdym, nowo wypowiedzianym słowem.- Bo ty dla mnie naprawdę coś znaczyłeś… zawsze.- i zamknął oczy szepcząc urwane w połowie zdanie Ja cię.. ja zawszę.. cię…
-Louis!- wrzasnąłem- Dokończ to cholerne zdanie!- wtuliłem się w jego półmartwe ciało i załkałem- Nie odchodź ode mnie… błagam Lou…. Nie teraz kiedy zdaję sobie sprawę, że jesteś najważniejszy. 

6 komentarzy:

  1. Przyjemnie się czytało :) Czekam na dalszy ciąg historii :) A przy okazji zapraszam na http://you-love-me-and-i-love-you.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  2. O MÓJ BOŻE! Twój blog jest wspaniały! Dosłownie! Nie dość, że masz przecudowny szablon, na którego właśnie teraz spoglądam bo nadziwić sie nie mogę. To jeszcze ten prolog *__* Boże pierwszy raz podczas czytania miałam łzy w oczach! Śmierć Lou? Proszę nie rób tego! To będzie okropnie i nie zniosę tego jak Hazza będzie cierpiał :< I to jeszcze na koncercie na oczach tylu fanów! A ten pocałunek spontaniczny! cudowne! to własnie kocham w opowiadaniach. Jestem naprawdę pod wrażeniem. Czekam z niecierpliwością na kolejne rozdziały. Chciałabym żebyś mnie informowała na blogu albo na twitterze jeśli posiadasz @deeply_charming
    Zapraszam też do mnie na bloga gdzie pojawił się prolog
    http://taste-your-lips.blogspot.com/
    Pozdrawiam <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ach! i dodaję do "czytanych" na moim blogu :)

      Usuń
  3. Świetny prolog :) Wzruszył mnie ogromnie :) może być to ciekawa historia więc czekam na pierwszy rozdział :)
    Trane

    OdpowiedzUsuń
  4. jakoś ostatnio stronię od opowiadań związanych z 1D bo najnormalniej w świecie już mi bokiem wychodzą, ale że mam słabość do yaoi, to postanowiłam tutaj wpaść, zwłaszcza, że zachęcił mnie do tego opis fabuły na którymś z blogowych katalogów bodajże, chyba że teraz mylę blogi i okaże sie, ze chodzi o coś zupełnie innego, ale mniejsza z tym.. prolog.. cholera, aż mnie ciarki przeszły. Harry to mój ulubieniec z 1D i wciąz mam do niego ogromną słabość, jeśli chodzi o Louisa.. no cóż, chyba sie nigdy nie polubimy, ale to nie jest ważne. początek opowiadania rewelacyjny i czekam niecierpliwie na pierwszy rozdział :)

    OdpowiedzUsuń
  5. To jest wspaniałe <3 Zakochałam się w tym opowiadaniu <3
    Mam nadzieje, że szybko dodasz kolejny rozdział, bo nie mogę się doczekać :3

    OdpowiedzUsuń